Position Sensing Detectors (PSDs) and Charge Coupled Devices (CCDs → as used in cameras) zijn eigenlijk twee totaal verschillende technologieën. Beiden kunnen licht detecteren maar ze doen dat op een verschillende manier:
- de analoge PSD geeft een directe output als functie van het zwaartepunt van de totaalverdeling van de lichthoeveelheid op het actieve oppervlak.
- de CCD detecteert de piekwaarde van de lichtverdelingshoeveelheid over het actieve oppervlak voor elke pixel en de waarden worden sequentieel bemonsterd en verwerkt
PSD
Een PSD meet de positie van het zwaartepunt van een lichtvlek. Dat is zijn belangrijkste eigenschap. Het doet 1 of 2 pixels (1- of 2-dimensionaal) binnen ns with nmresolutie. Een nauwkeurigheid van ongeveer 0,1% is haalbaar met een hoog dynamisch lichtbereik (meerdere decennia). Dit maakt het geschikt voor onder andere:
- vibratiemetingen
- hoge snelheid productie lijn toepassingen
- hoge snelheid profielmetingen (triangulatie)
CCD
De CCD is van nature geschikt voor beeldvorming, maar kan het zwaartepunt van een lichtvlek niet meten zonder aanvullende digitale signaalverwerking. Daarom is dit type hoge-snelheid positiebepaling niet zo direct beschikbaar als bij de PSD. Het bemonsteren en digitaal verwerken van alle pixels voegt tijd toe en maakt het (> 10.000 keer) langzamer dan de PSD (>MHz vs. <kHz). Aan de andere kant hebben alle pixels maskergedefinieerde posities, dus de nauwkeurigheid kan zeer hoog zijn. Echter, om maximale nauwkeurigheid en de hoogste resolutie te bereiken, moet interpolatie tussen aangrenzende pixels plaatsvinden. Dit vertraagt het camera-oplossingsproces nog verder.
Conclusie
Een analoge 1- of 2D PSD-oplossing is van nature veel sneller in vergelijking met een CCD digitale camera-oplossing. Met andere woorden:
Aangezien ‘analoge is min of meer oneindig digitaal’. De voordelen zijn duidelijk!
Links
Seepos PSD signal processing tool
PSD applications
PSD school
Op zoek naar een snelle oplossing? Neem contact op met onze productspecialist.
